Analiza stężenia ghreliny i obestatyny w surowicy krwi u dzieci i młodzieży w schorzeniach autoimmunologicznych tarczycy
Journal Title: Endokrynologia, Diabetologia i Choroby Przemiany Materii Wieku Rozwojowego - Year 2009, Vol 15, Issue 1
Abstract
Wprowadzenie: Schorzenia tarczycy przebiegają ze zmianami masy ciała - w nadczynności tarczycy dochodzi do jej obniżenia, zaś w niedoczynności obserwuje się jej wzrost. Badania z ostatnich lat wykazały udział nowych czynników, takich jak ghrelina i obestatyna, w regulacji masy ciała. Te dwa blisko spokrewnione hormony wykazują odmienne działanie: ghrelina pobudza, podczas gdy obestatyna hamuje łaknienie. Celem pracy była analiza stężenia ghreliny i obestatyny u dzieci z nieleczoną nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa, subkliniczną niedoczynnością tarczycy w zapaleniu tarczycy typu Hashimoto oraz w grupie dzieci z wolem obojętnym. Materiał i metody: Badaniem objęto 78 podopiecznych Poradni Endokrynologicznej II Kliniki Chorób Dzieci UM w Białymstoku i CZD w Warszawie z chorobą Gravesa-Basedowa (29 dziewcząt i 2 chłopców; w wieku od 6 do 21 lat - średnio 15,2 roku) oraz z zapaleniem tarczycy typu Hashimoto (29 dziewcząt i 3 chłopców; w wieku od 9 do 18 lat-średnio 14,8 roku). Grupę kontrolną stanowiła młodzież w stanie klinicznej i biochemicznej eutyreozy z wolem obojętnym (13 dziewcząt i 2 chłopców; w wieku od 9 do 18 lat - średnio 14,6 roku). U wszystkich badanych oznaczono stężenie ghreliny i obestatyny metodą RIA (Phoenix Pharmaceuticals, USA). Wyniki: U dzieci i młodzieży z nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa stwierdzono niższe stężenia ghreliny niż u osób z wolem obojętnym oraz subkliniczną niedoczynnością tarczycy w przebiegu zapalenia typu Hashimoto (123±23 vs. 151±45; vs. 140±36 pg/ml, p<0,02, ns). Z kolei stężenia obestatyny były niższe w grupie z nieleczoną subkliniczną niedoczynnością tarczycy w zapaleniu Hashimoto w porównaniu do grupy z wolem prostym i zapaleniem tarczycy typu Hashimoto w eutyreozie (203,28±59 vs. 222,49±49; 267,24±70 pg/ml, p<0,03, p<0,02). W grupie z nieleczoną nadczynnością tarczycy obserwowano znamienną zależność między stężeniem ghreliny a stężeniem fT3 (r= -0,36, p<0,4) i fT4 (r=- 0,45, p<0,01). Wnioski: Zaburzenia hormonalne w przebiegu schorzeń tarczycy wieku rozwojowego mają istotny wpływ na stężenia uwalnianych hormonów regulujących łaknienie: ghreliny (w nadczynności tarczycy) oraz obestatyny (w niedoczynność tarczycy).
Authors and Affiliations
Beata Sawicka, Artur Bossowski, Mirosława Urban, Mieczysław Szalecki, Jolanta Wysocka, Alicja Koput, Marcin Skrzydło, Franciszek Rogowski, Magdalena Łuba
Stężenie hormonu anty-mullerowskiego u młodych kobiet po chemioterapii i radioterapii pól podprzeponowych z powodu choroby nowotworowej
Wprowadzenie: Złożone leczenie przeciwnowotworowe powoduje wiele odległych skutków ubocznych, w tym zaburzenia czynności gonad, prowadząc u kobiet do zmniejszonej płodności lub przedwczesnej menopauzy. Celem pracy była...
Cardiovascular system disease in youth patients with various forms of glucose metabolism impairment – diagnosis and treatment
For many years chronic complications of diabetes in adolescent patients were linked mainly to microangiopathy. New, more and more accurate, diagnostic methods, making noninvasive diagnosis of very early lesions in the va...
Rodzinny niedobór glikokortykosteroidów
Rodzinny niedobór glikokortykosteroidów (FGD) jest rzadkim schorzeniem dziedziczonym w sposób autosomalny recesywny, u 40% pacjentów związanym z mutacją receptora ACTH. U pozostałych chorych mutacja dotyczy najprawdopod...
Analiza stężenia ghreliny i obestatyny w surowicy krwi u dzieci i młodzieży w schorzeniach autoimmunologicznych tarczycy
Wprowadzenie: Schorzenia tarczycy przebiegają ze zmianami masy ciała - w nadczynności tarczycy dochodzi do jej obniżenia, zaś w niedoczynności obserwuje się jej wzrost. Badania z ostatnich lat wykazały udział nowych czyn...
Efekt leczenia ludzkim rekombinowanym hormonem wzrostu 14 letniego pacjenta z chorobą Leśniowskiego-Crohna i niedoczynnością somatotropinową przysadki
W pracy przedstawiono przypadek 14-letniego chłopca, u którego w 9 r.ż. doszło do dramatycznego, wieloletniego zwolnienia i zahamowania procesu wzrastania. W wieku 14 lat po udokumentowaniu towarzyszącej częściowej niedo...